خراســـــان شناخت ایرانیام و ایرانی میمانم
| ||
|
باتوجّه به این که امسال شب یلدا همزمان با مراسم سوگواری شده بود بسیاری از هموطنان تصمیم گرفتند که مراسم این شب را در شب جمعه همین هفته یعنی مقارن با تولد حضرت عیسی مسیح(ع) برگزار نمایند. در صورت تمایل روی لینک زیر، کلیک نمایید تا دستور ابداعیام برای کیک باقلوای آجیلی را در آخر هفته آماده کنید و دور هم نوش جان نمایید... yasafarin.loxblog.com/post/225/%DA%A9%DB%8C%DA%A9%20%D8% A8%D8%A7%D9%82%D9%84%D9%88%D8%A7%DB%8C%20%D8%A2%D8%AC% DB%8C%D9%84%DB%8C%20%D8%B4%D8%A8%20%DB%8C%D9%84%D8%AF%D8%A7.htm
[ دوشنبه 01 دی 1393 ] [ 10:15 ] [ khorasanrecognition ]
حسین(ع) درسی بزرگتر از شهادتش به ما داده است و آن نیمهتمام گذاشتن حج و به سوی شهادت رفتن است. مراسم حج را به پایان نمیبرد تا به همه حجگزاران تاریخ، نمازگزاران تاریخ، مؤمنان به سنّت ابراهیم، بیاموزد كه اگر هدف نباشد، اگر حسین (ع) نباشد و اگر یزید باشد، چرخیـــدن بر گرد خانه خدا، با خانه بت، مساوی است...... «دکتر علی شریعتی»
[ شنبه 22 آذر 1393 ] [ 13:42 ] [ khorasanrecognition ]
[ پنجشنبه 20 آذر 1393 ] [ 12:33 ] [ khorasanrecognition ]
[ پنجشنبه 20 آذر 1393 ] [ 12:22 ] [ khorasanrecognition ]
با اجازه از سهراب سپهری فقـــید، تقدیــــــــــــــم به تمام گنابادیها به ویژه همراهی کنندگان در بازدید دانشجویان و استادان رشته تاریخ و تمدّن ملل اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد از شهرستان گناباد، در روز جمعه 93/8/23:
چیـــــزهایی دیــدم در گناباد... عالمانــی خفته در آن؛ همچو سیّد، جبل عاملــــی و بهلول گنابـــــــــادی... مسجدی دیدم جامع، تنها امّا پرشکوه نه دور، لیک نزدیک به آب... مدرسهای بود نجومی بیتخته و نیمکت لیک پر ز آشنایی با حِرَف... پایاب قنات پیــری دیـــدم زیرِزمیــــــن در دل کویـــر؛ گذر قرنهای بسیــار بر آن... موزهای دیدم پر ز پلّه به نام آب و فنجانــی در آن بر سهم آب!!! من روستایــی دیدم جدا؛ این طرف از آن طرف؛ نامش ریـــــــاب آب انبار، برج و یخدان مسجد و حمّام، بادگیـــرها فراوانند درآن... آبشاری دیدم گویی از بام ملکوت میکوفت طراوتش را در کاخــک یک کهنه آسیــاب و سلطان حرمش، محمّد عابد یادگاران بازمانده از خشم زمین چهل و هفت...!! لیک دریــغا افســـوس کوته بود وقت پس ندیــدم بیـــدخت... « در نبندیـــم به روی سخن زنده تقدیــــــــر پرده را برداریــــم؛ بگذاریــم که احساس هوایـــــی بخورد» صــدای پای خواهش میشنـــوم.... من گنابـــادی بیــــنم پر ز عطر یـــــــــاس، بهــتر و آبــادتر مملو از بازدیـــــدگر.....
[ شنبه 01 آذر 1393 ] [ 12:16 ] [ khorasanrecognition ]
کاخک یکی از مناطق زیبا و ییلاقی شهرستان گناباد است که در فاصله 22 کیلومتری جنوب آنجا قرار دارد. پس از مسافتی در حدود یک ربع، ساعت 16بعدازظهر به کاخک رسیدیم و با راهنمایی جناب آقای مهندس باقری به سمت آبشار مرتفع آن راه افتادیم...
پس از کمی پیادهروی سخت و جانانه در سربالایی به آبشار رسیدیم...
در کنار این آبشار زیبا و دیدنی، مجموعهای تفریحی وجود دارد که شامل پارک، تخت برای پذیرایی از مسافران و بازدیدکنندگان و شهربازی جهت کودکان است...
یک آسیاب آبی در آنجا هست که ساخت آن به روزگار قاجار بازمیگردد و جالب اینکه نحوه ساخت و مصالحی که در بنا بهکار رفته باعث درامان ماندن آن از خرابی زلزله بالای هفت ریشتری سال 1347 شده است!
در قسمت پایین این مجموعه هم تنه درختی در حفاظی نگهداری میشود که 1400سال قدمت دارد امّا به دلیل پوکی قسمت داخلی، آنرا قطع کردهاند...
پس از بازدید این مجموعه تفریحی - تاریخی هنگام مغرب به سمت امامزاده سلطان محمّد عابد برادر امام رضا(ع) رفتیم. بنا بر اقوال گوناگون در اواخر روزگار سلجوقی، بنایی به همت امیر عبدالله تونی بر مزار وی ساخته شد، اما ساختمان کنونی مزار، متعلق به روزگار شاه تهماسب صفوی است. تالاری وسیع در میان بنا و در طرفین و گنبدی زیبا به انضمام کاشی کاری زیباتری دارد که مزیّن به قلم علیرضا عباسی بر فراز چهار طاقی مقبره قرار گرفته است. این امامزاده از خشم زمین در سال 1347 آسیب دید که به گفته شاهدان عینی در حد ترک خوردن بوده نه ویرانی کامل و در سالهای اخیر ترمیم گردید... پس از اقامه نماز و گشت کوتاهی در مرکز خرید آنجا در ساعت 18بعدازظهر به سمت گناباد و سپس مشهد راهی شدیم و در مسیر بازگشت همچون سفر سرخس، اینبار درباب گناباد، پرسشی از دانشجویان مطرح شد که یکی از آنها موفق به پاسخ درست گردید و انشاءالله پاداش کوچکی تقدیمش خواهد شد. حدود ساعت 10شب، مشهد مقدس، مانند همیشه پاییزش، با شبهای سرد... با تشکّـــر از تمامی همراهان و یاری دهندگان ما در این سفر و با امیـــــد به اینکه در سفرها و گزارشهای بعدی در خدمت باشم به قول سهراب سپهری: « به رمز زیباییها که سفر میکنی؛ نیمه راه سرشاری خود را تاب نمیآوری؛ بازمیگردی تا از دیدههای راه بگویی: و هنر پیدا میشود....» [ شنبه 01 آذر 1393 ] [ 11:36 ] [ khorasanrecognition ]
ساعت 15بعدازظهر 93/8/23
وارد روستای ریاب شدیم که به در زبان محلی یعنی روی آب، ظاهرا وجه تسمیه این روستا به خاطر رد شدن قنات از زیر آن است. در داخل روستا، مجموعه ای از بناهای تاریخی دوران صفوی و قاجار و حتی پیشتر از این با معماری زیبا وجود دارد. بافت تاریخی روستا، بیش از 19 اثر تاریخی ثبت ملی دارد که از جمله می توان به برج قلعه، خانه های قدیمی، حمام، آب انبار، یخدان و مسجد اشاره کرد.
حس ناخوشایندی داشتم؛ چراکه وقتی به دیدن اثر تاریخی میروی گویی باید همان بناهای قدیمی را البتّه با کمی بازسازی و مرمّت جهت حفظ آن ببینی اما در این روستا، بازسازی به گونه عجیبی انجام شده بود مثلا کف و دیوار حمّام قدیمی آن را برای بازسازی، کاشیهای امروزی گذاشته و دوش هم نصب کرده بودند!!! به گفته یکی از اهالی آنجا تا چند سال پیش، مردم از آن استفاده میکردند... همچنین درهای خانههای قدیمی را در این روستا نظاره گر بودم که به طرز نامأنوسی نسبت به بافت قدیمی محسوب میشد و تقریبا شیک ساخته شده بود؛ در کنار آنهم لوله کشی گاز و سیم کشی برق مشهود است... و البتّه باتوجه به اینکه سکونت در آن منطقه وجود دارد، امری بدیهی به نظر میرسد... به هر حال پس از مدتی گشت و گذار در این روستای تاریخی... کهبه نظر اینجانب، بهتر است بگوییم روستای گردشگری ساعت یک ربع به 4 به سمت کاخک به راه افتادیم...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1- ریاب در پنج کیلومتری جنوب غربی شهرستان گناباد است. [ جمعه 30 آبان 1393 ] [ 22:41 ] [ khorasanrecognition ]
پس از بازدید موزه آب، جناب آقای جمالی، معاونت محترم میراث فرهنگی گناباد که ساعاتی چند، ما را در روز جمعه، همراهی کردند از جمعمان جدا شدند، سپس به سمت مزار آقا سیّد ابراهیم موسوی راه افتادیم. در طول مسیری که به سوی مزار، پیاده روی کردیم، از کوچه پس کوچههای زیبای شهر همراه با سرسبزی درختان همیشه سبز کاج و نهرهای روان کنار کوچه، سر شد...چند بادگیر هم بر بالای بام خانهها خودنمایی میکرد... آقا سید موسوی متولّد 1170 جبل عامل و درگذشته سال 1260ه.ش در گناباد از علما و بزرگان روزگار خود بوده که در گوشهای از خاک گناباد آرام گرفته است. در سال 1387 هیأت امنا و خیّرین با کمک اداره اوقاف، گنبد و بنایی بر مزار میگذارند که امروزه مکانی برای مشتاقان آن بزرگوار است... در صحن بیرونی این بنا، مزارهایی از دیگر رفتگان گنابادی به چشم می خورد... پس از خواندن فاتحه ای بر اهل قبور و زیارت بنا، ناهار را میهمان دانشگاه علوم پزشکی گناباد شدیم و از طرف جناب آقای مهندس باقری، مدرّس و کارمند این دانشگاه، بسته های اهدایی دانشگاه که شامل یک DVD تبلیغی به نام سلام گناباد و دو کتاب که یکی مربوط به زندگانی بهلول بود، دریافت کردیم. از همینجا باز هم سپاسگزار محبتهای این بزرگواران هستیم...
[ جمعه 30 آبان 1393 ] [ 22:34 ] [ khorasanrecognition ]
این گزارش خانم رضوی است که بنا به درخواست استاد مربوطه سرکار خانم دکتر عظیم زاده پس از بازگشت سفر سرخس و دریاچه بزنگان انجام پذیرفت که متأسفانه قلب تمامی گروه را به درد انداخت... گزارش زیر در روزنامه خراسان رضوي - مورخ سهشنبه 1393/08/27 منتشر شد.(شماره انتشار 18836)، به امیــــــد گوشه چشمی از مسؤولان...
شهر سرخس از ديرباز يکي از کانون هاي علم و دانش به شمار مي رفته و به خاطر داشتن کتابخانه و مدارس بسيار، شهرت داشته است و البته ظرفيت هاي کشاورزي و گردشگري قابل توجهي نيز دارد از جمله در سمت چپ جاده، تابلوي درياچه بزنگان خودنمايي مي کند. وصفش را شنيده بوديم، تصميم گرفتيم از اين درياچه نيز ديدن کنيم، جاده آسفالته فرعي به سمت درياچه، بعد از حدود ۱۰ دقيقه چشمان ما را مهمان منظره اي کرد بس تأسف آور. درياچه اي طبيعي اما به گل نشسته، تا حدي که جلبک هاي کف درياچه را به راحتي مي شد ديد. اين منظره اسفناک با سکوت دشت همراه شده بود، سکوتي که هزاران فرياد در گلو داشت.درياچه بزنگان (گل بي بي، پاسنگان، باسنقان) تنها درياچه طبيعي در استان خراسان رضوي است که يک اثر ملي است. آب آن از بارندگي هاي سالانه و چشمه هاي کوچک حاشيه و کف درياچه تأمين مي شود. اين درياچه مرکز پرورش ماهي قزل آلا، زيستگاه ۳۳ گونه فيتوپلانگتون جلبکي و انواع ماهي ها، جانوران و پرندگان مهاجر زمستان گذار و بهارگذار بومي و ماهي بومي درياچه يعني همان شير ماهي است.از نظر قدمت تاريخي علي بن زيد بيهقي در کتاب تاريخ بيهقي تأليف قرن ۶ هجري از بزنگان با عنوان باسنقان ياد مي کند.سکوت مظلومانه درياچه حاکي از گفته هاي بسيار بود... زماني که از سفر برگشتم، با وجود خاطرات خوش و ديدن تزيينات رباط شرف و کتيبه هاي تاريخي آرامگاه بابالقمان، دوباره حال درياچه بزنگان قلبم را به درد آورد. تصميم گرفتم وضعيتش را به مسئولان محيط زيست يادآور شوم که در خبرگزاري ها، در اين باره ۲ خبر مشاهده کردم.اولين خبر در تاريخ 92.7.29 با عنوان (درياچه بزنگان مقصدي براي گردشگران) و دومين خبر در تاريخ 93.5.4 با عنوان (درياچه بزنگان آخرين نفس را مي کشد) در هر ۲ خبر، از مشکلات درياچه و وعده هاي مسئولان براي بهبود شرايط آن، مطالب قابل توجهي آمده بود ولي حيف که ارزش «دو صد گفته به نيم کردار نيست» و افسوس و صد افسوس که قول ها به فعل تبديل نشده است و قلب درياچه بزنگان تنها اثر طبيعي ملي استان، از تپش افتاده است.گزارشي از سازمان گردشگري نيز در اين باره خواندم مبني بر تملک و فروش بخشي از نيزارهاي حاشيه اين اثر طبيعي ملي که بالغ بر ۷ هزار هکتار است و اين حاکي از جاي خالي حفاظت از عرصه هاي طبيعي و ملي از سوي متوليان امر است.به هر حال اينک بزنگان در محروميت و مظلوميت قرار دارد و در معرض تبديل به اروميه اي ديگر است. درياچه اي که قبل از خشکي کامل آن و صرف هزينه هاي ميلياردي، بايد براي نجاتش کاري کرد چرا که ايستادن قلب بزنگان به مثابه مرگ محيط زيست منطقه خواهد بود. اميدوارم قبل از پيوستن درياچه بزنگان به تاريخ، فکري اساسي شود در غير اين صورت در کتاب ها خواهيم خواند: «روزگاري درياچه اي وجود داشت به نام بزنگان»! (زمزم سادات رضوي دانشجوي ارشد رشته تاريخ و تمدن ملل اسلامي دانشگاه آزاد اسلامي) [ پنجشنبه 29 آبان 1393 ] [ 23:09 ] [ khorasanrecognition ]
93/8/23:ساعت 14بعدازظهر، موزه آب
پس از شمارش پله سی و نهم از ورودی به موزه آب رسیدیدم...!!! مکانی که به گفته معاونت محترم سازمان میراث فرهنگی گناباد جناب آقای جمالی، موقوفه آقای شریعت به اداره بوده است. آن مکان، درگذشته آب انبار بوده که لایروبی آن توسط حفرهای که در کنار سقف موجود بود، انجام میپذیرفته است. در گوشه بالای تصویر پایین، حفره لایروبی مشخّص است...
در این موزه، وسایل و ابزاری که در ارتباط با آب رسانی و تقسیم آب در گذشته بوده وجود داشت از جمله این ابزار، کاسه یا به قولی فنجانی موجود بود که در قدیم هر فردی بر اساس سهمی که از آب برای زمین او با تعداد فنجان معین تعریف شده بود، سهم آب داشت. مدت پُر شدن هر فنجان(با حجم معین و اندازه سوراخ مشخص در ظرف)، حدود 8 دقیقه و 30 ثانیه است و طی آن، سهم آب قنات به زمین صاحب سهم، تعلق میگرفته است. در تصویر پایین، میتوانید فنجان یا ظرف آب را مشاهده کنید...
[ دوشنبه 26 آبان 1393 ] [ 21:48 ] [ khorasanrecognition ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||
